Aktualności

W BWA

Ewelina Gmerek - RYSY - wystawa fotografii

Data wernisażu 18:00 09-03-2016
Miejsce wernisażu WGS BWA, ul. Słowackiego 26
Data wystawy 09-03-2016 - 07-04-2016

Ewelina Gmerek

Fotograf i wykładowca. Urodzona w Wałbrzychu, mieszka w Poznaniu, gdzie ukończyła fotografię na Wydziale Komunikacji Multimedialnej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom w pracowni prof. Krzysztofa J. Baranowskiego

Dawno już marmur przodków zsiwiał.
Klucz ptaków leci w dal tajemną.
I okiem patrzy faun nieżywym
Za cieniem, co uchodzi w ciemność.
Georg Trakl: Muzyka w Mirabell

Ale w moim ogrodzie nie ma żadnej czerwonej róży.
Oscar Wilde: Słowik i róża

Nieczęsto zdarza się fotografowi zapomnieć, że jest fotografem. To przytrafiło mi się w obcowaniu z fotografiami Eweliny Gmerek. Jej obrazy przesycone są poezją, trochę symboliczną, trochę dekadencką, na wskroś jednak osobistą i niemalże konfesyjną. Wprowadzają w intymną gęstą atmosferę, w świat pełen niedopowiedzeń, tajemnic i głodów. Dają poczucie niejednoznacznych relacji między autorką a naturą, między naturą a „naturą” oswojoną, między człowiekiem a światem.

Ewelina Gmerek nigdy do końca nie odkrywa kart. Jej percepcja świata jest nieoczywista, wizualny język trudny i uwodzący, pełen sekretnych skrótów i zaklęć. Skłania to chwilami do pytań, czy mamy do czynienia z rekonstrukcją, czy z dekonstrukcją świata. Szczególnie widoczne jest to w „Bezdechu” i w „Ciemno. Promienieję”. Oba cykle (chronologicznie najmłodsze w dorobku artystki) pokazują namacalną, lecz wymykającą się spod dotyku palców rzeczywistość, jakąś płochliwą i drapieżną jednocześnie. Czy ona broni się, czy gotuje do ataku… nie wiemy. A może czeka na ofiarę, którą się nasyci. Która da jej kolor… Wszystko otoczone ciszą i cieniem. Bo owa cisza i cień to fascynacje autorki od pierwszych jej prac. W jej fotografii większą część nieba zasnuły chmury, po to tylko, by odsłonić niewidoczne.

Uderza ogromna konsekwencja w semantyce obrazowania między powstałymi na przestrzeni kilku lat cyklami …O BEZCZASOWOŚCI MIEJSC…, BEZDECH i CIEMNO. PROMIENIEJĘ (2007 – 2015). Autorka zmienia się, dojrzewa, ale nie podlega zewnętrznym zmianom pogody, koniunktury; wciąż pozostaje wierna sobie, osobliwemu widzeniu i wrażliwości. A my dzięki temu przemierzać możemy ocienione korytarze z konarów i liści, wielkie zielone sanatorium bez klepsydry, poza czasem, poza porami roku, trwające niezmiennie, zawieszone pomiędzy jawą i snem.

Grażyna Grasa Nowacka


BWA

Archiwum

Facebook

Polub nas

COOLturalni